وَنَرٰيهُ قَر۪يبًاۜ

Biz ise onu yakın görmekteyiz.

اَلَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اللّٰهُ سَبْعَ سَمٰوَاتٍ طِبَاقًاۙ

Görmediniz mi, Allah yedi göğü birbiriyle ahenktar olarak nasıl yaratmış!

حَتّٰٓى اِذَا رَاَوْا مَا يُوعَدُونَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ اَضْعَفُ نَاصِرًا وَاَقَلُّ عَدَدًا

Sonunda, tehdit edilip durduklarını (azabı, kıyameti) gördükleri zaman, kim yardımcı olma bakımından daha güçsüz ve sayıca daha az imiş, bileceklerdir.

مُتَّكِـ۪ٔينَ ف۪يهَا عَلَى الْاَرَٓائِكِۚ لَا يَرَوْنَ ف۪يهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَر۪يرًاۚ

Orada koltuklara kurulmuş olarak bulunurlar; ne yakıcı sıcak görülür orada, ne de dondurucu soğuk.

وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَۚ اِذَا رَاَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤً۬ا مَنْثُورًا

O insanların etrafında öyle ölümsüz genç nedîmler dolaşır ki, onları gördüğünde, etrafa saçılıp dağılmış inciler sanırsın.

وَاِذَا رَاَيْتَ ثَمَّ رَاَيْتَ نَع۪يمًا وَمُلْكًا كَب۪يرًا

Ne yana bakarsan bak, (yığınla) nimet ve ulu bir saltanat görürsün.

وَاِذَا رَاَيْتَ ثَمَّ رَاَيْتَ نَع۪يمًا وَمُلْكًا كَب۪يرًا

Ne yana bakarsan bak, (yığınla) nimet ve ulu bir saltanat görürsün.

فَاَرٰيهُ الْاٰيَةَ الْكُبْرٰىۘ

Ve ona en büyük mucizeyi gösterdi.

وَبُرِّزَتِ الْجَح۪يمُ لِمَنْ يَرٰى

34, 35, 36. Her şeyi alt üst eden o büyük felâket geldiği vakit, insan dünyada iken ne için çalıştığını hatırlar. Cehennem de gören her kişiye açıklığı ile gösterilir.

كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُٓوا اِلَّا عَشِيَّةً اَوْ ضُحٰيهَا

Kıyamet gününü gördüklerinde (dünyada) sadece bir akşam vakti ya da kuşluk zamanı kadar kaldıklarını sanırlar.

وَلَقَدْ رَاٰهُ بِالْاُفُقِ الْمُب۪ينِۚ

Andolsun ki, onu (Cebrail'i) apaçık ufukta görmüştür.

وَاِذَا رَاَوْهُمْ قَالُٓوا اِنَّ هٰٓؤُ۬لَٓاءِ لَضَٓالُّونَۙ

Müminleri gördüklerinde: «Şüphesiz bunlar sapıtmış» derlerdi.

اَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍۙۖ

6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14. Görmedin mi, Rabbin ne yaptı Âd kavmine; direkleri (yüksek binaları) olan, ülkelerde benzeri yaratılmamış İrem şehrine, o vadide kayaları yontan Semûd kavmine, kazıklar (çadırlar, ordular) sahibi Firavun'a! Ki onların hepsi ülkelerinde azgınlık ettiler. Oralarda kötülüğü çoğalttılar. Bu yüzden Rabbin onların üstüne azap kamçısı yağdırdı. Çünkü Rabbin (her an) gözetlemededir.  

اَيَحْسَبُ اَنْ لَمْ يَرَهُٓ اَحَدٌۜ

Kimse onu görmedi mi sanıyor?

اَنْ رَاٰهُ اسْتَغْنٰىۜ

6, 7, 8. Gerçek şu ki, insan kendini kendine yeterli görerek azar. Kuşkusuz dönüş Rabbinedir.

اَرَاَيْتَ الَّذ۪ي يَنْهٰىۙ

9, 10. Namaz kılarken bir kulu (Peygamber'i namazdan) menedeni gördün mü?  

اَرَاَيْتَ اِنْ كَانَ عَلَى الْهُدٰىۙ

11, 12. Ne dersin, o (Peygamber) doğru yolda ise yahut takvâyı emrediyorsa!

اَرَاَيْتَ اِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۜ

Ne dersin o (meneden, Peygamber'i) yalanlıyor ve doğru yoldan yüz çeviriyorsa!

اَلَمْ يَعْلَمْ بِاَنَّ اللّٰهَ يَرٰىۜ

(Bu adam) Allah'ın, (yaptıklarını) gördüğünü bilmez mi!

يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ اَشْتَاتًاۙ لِيُرَوْا اَعْمَالَهُمْۜ

O gün insanlar amellerini görmeleri (karşılığını almaları) için darmadağınık geri dönüp gelirler.