فَاَصْبَحَتْ كَالصَّر۪يمِ

19, 20. Fakat onlar daha uykudayken Rabbinin katından (gönderilen) kuşatıcı bir âfet (ateş) bahçeyi sarıverdi de, bahçe kapkara kesildi.

فَتَنَادَوْا مُصْبِح۪ينَۙ

21, 22. (Beri tarafta ise) onlar, sabah olurken: Madem devşireceksiniz, hadi erkenden mahsülünüzün başına gidin! diye birbirlerine seslendiler.

وَالصُّبْحِ اِذَٓا اَسْفَرَۙ

Ağarmakta olan sabaha andolsun ki,

وَالصُّبْحِ اِذَا تَنَفَّسَۙ

Ağarmaya başladığında sabaha andolsun ki,

فَالْمُغ۪يرَاتِ صُبْحًاۙ

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8. Harıl harıl koşanlara, (nallarıyla) çakarak kıvılcım saçanlara, (ansızın) sabah baskını yapanlara, orada tozu dumana katanlara, derken orada bir topluluğun ta ortasına girenlere yemin ederim ki insan, Rabbine karşı pek nankördür. Şüphesiz buna kendisi de şahittir ve o, mal sevgisine de aşırı derecede düşkündür.