قَالُٓوا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَم۪ينَۙ

121, 122. «Musa ve Harun'un Rabbi olan âlemlerin Rabbine inandık» dediler.

فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُٓوا اٰمَنَّا بِرَبِّ هٰرُونَ وَمُوسٰى

Bunun üzerine sihirbazlar secdeye kapandılar; «Harun'un ve Musa'nın Rabbine iman ettik» dediler.

قَالُٓوا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَم۪ينَۙ

47, 48. «Âlemlerin Rabbine, Musa ve Harun'un Rabbine iman ettik» dediler.

اِذْ نُسَوّ۪يكُمْ بِرَبِّ الْعَالَم۪ينَ

Çünkü biz sizi âlemlerin Rabbi ile eşit tutuyorduk.

فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعَالَم۪ينَ

«O halde âlemlerin Rabbi hakkındaki görüşünüz nedir?»  

فَلَٓا اُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغَارِبِ اِنَّا لَقَادِرُونَۙ

40, 41. Şu halde (işin gerçeği) öyle (umdukları gibi) değil! Doğuların ve batıların Rabbine yemin ederim ki, şüphesiz onların yerine daha iyilerini getirmeye bizim gücümüz yeter ve kimse bizim önümüze geçemez.

قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِۙ

1, 2, 3, 4, 5. De ki: Yarattığı şeylerin şerrinden, karanlığı çöktüğü zaman gecenin şerrinden, düğümlere üfürüp büyü yapan üfürükçülerin şerrinden ve kıskandığı vakit kıskanç kişinin şerrinden sabahın Rabbine sığınırım!

قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِۙ

1, 2, 3, 4, 5, 6. De ki: İnsanların kalplerine vesvese sokan, (insan Allah'ı andığında) pusuya çekilen cin ve insan şeytanının şerrinden insanların Rabbine, insanların Melikine (mutlak sahip ve hakimine) insanların İlâhına sığınırım!