اَيَحْسَبُ اَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌۢ

İnsan, hiç kimsenin kendisine güç yetiremeyeceğini mi sanıyor?

اَيَحْسَبُ اَنْ لَمْ يَرَهُٓ اَحَدٌۜ

Kimse onu görmedi mi sanıyor?

وَمَا لِاَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزٰىۙ

19, 20, 21. Yüce Rabbinin rızasını istemekten başka onun nezdinde hiçbir kimseye ait şükranla karşılanacak bir nimet yoktur. Ve o (buna kavuşarak) hoşnut olacaktır.

قُلْ هُوَ اللّٰهُ اَحَدٌۚ

1, 2, 3, 4. De ki: O, Allah birdir. Allah sameddir. O, doğurmamış ve doğmamıştır. Onun hiçbir dengi yoktur.

وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا اَحَدٌ

1, 2, 3, 4. De ki: O, Allah birdir. Allah sameddir. O, doğurmamış ve doğmamıştır. Onun hiçbir dengi yoktur.