وَاَلْقِ عَصَاكَۜ فَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَٓانٌّ وَلّٰى مُدْبِرًا وَلَمْ يُعَقِّبْۜ يَا مُوسٰى لَا تَخَفْ اِنّ۪ي لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُونَۗ

Veelki ‘asâk(e)^(c) felemmâ raâhâ tehtezzu keennehâ cânnun vellâ mudbiran velem yu’akkib^(c) yâ mûsâ lâ teḣaf innî lâ yeḣâfu ledeyye-lmurselûn(e)

Ve at sopanı. Musa, sopayı tıpkı bir yılan gibi kıvranıyor görünce arkasını dönüp kaçmıştı ve geriye de dönmemişti. Ey Musa dendi, korkma, şüphe yok, ben öyle bir mabudum ki korkmazlar benim katımda peygamberler.

(Şimdi elçiliğinin ispatı olarak) "Asanı bırak (ve bak!” Hz. Musa yere attı ve) onun (çevik) bir yılan gibi hareket ettiğini görünce, geriye doğru kaçtı ve arkasına (bile) bakmadı. (Bunun üzerine kendisine şöyle vahyedildi:) "Ey Musa korkma; şüphesiz (bunları yaptıran ve sana sahip çıkacak olan) Ben(im)! Çünkü Benim katımda (ve korumam altında bulunan) elçiler korkmaz." (Sadece Benden korkanın, başka şeylerden korkmaması gerekir.)

Şimdi asânı yere atıver.” Derken Musa asasını yılan gibi kıvranıp, çırpınır görünce, korkuyla arkasına bakmadan dönüp kaçtı. Allah: “Ey Musa, korkma!” dedi. “Çünkü benim katımda, peygamberler korkmazlar.

“Asânı elinden yere at!” denildi. Mûsâ asâyı yere attı. Onun çevik hareketli küçük bir yılan gibi kıvrılarak aktığını görünce, döndü, arkasına bakmadan kaçtı.
“Ey Mûsâ, korkma, ben varım. Özgürce sorumluluklarını yerine getirmek üzere görevlendirilen peygamberler benim huzurumda korkmazlar.” buyuruldu.

Asanı at." Onun çevik bir yılan gibi hareket ettiğini görünce arkasını dönüp kaçtı ve arkaya bakmadı. "Ey Musa! Korkma! Çünkü benim yanımda peygamberler korkmaz.

'Asanı bırak;' (Bıraktı ve) onun çevik bir yılan gibi hareket etttiğini görünce, geriye doğru kaçtı ve arkasına bakmadı. “Ey Musa, korkma; şüphesiz Ben(im); Benim yanımda gönderilen (elçiler) korkmaz.'

Asânı bırak! (bırakınca) onu, çevik bir yılan gibi hareket ediyor halde gördüğü zaman, dönüp kaçtı ve arkasına bakmadı. Ey Mûsa! Korkma; benim izzet huzurumda, peygamber olanlar korkmaz.

Sen asanı at!” (dedi.) Musa, asasını bir yılan gibi titreştiğini görünce, sırt çevirip kaçtı. Arkasına dönüp bakmadı. “Ey Musa! Sakın korkma! Çünkü peygamberler, Benim yanımda korkmazlar.

“Asânı at!” Mûsâ onu yılan gibi deprenir görünce, dönüp arkasına bakmadan kaçtı. “Ey Mûsâ! Korkma! Çünkü benim huzurumda peygamberler korkmaz.”

Musa bırak değneğini!», onun, yılan gibi deprendiğin görünce, geri dönüp gidiyordu arkasına bakmadan, «Musa ! Korkma, peygamberler korkmaz benim katımda»

“Değneğini at.” (Musa değneğini attı.) Onu yılanmış gibi hareket eder görünce, dönüp ardına bakmadan kaçtı. (Allah, şöyle buyurdu:) “Ey Musa, korkma! Benim katımda resuller korkmazlar.”

9, 10. Allâh te’âlâ: "Ey Mûsâ ben ’azîz ve hakîm olan Allâh’ım. ’Asânı at" buyurdı. ’Asânın bir yılan gibi oynadığını görince Mûsâ arkasına bakmayub kaçmağa başladı. Yine bir ses: "Ey Mûsâ korkma. ’İndimde rasûllere korkmak lâyık değildir."

10,11,12. "Değneğini at!" Musa, değneğinin yılan gibi hareketler yaptığını görünce, arkasına bakmadan dönüp kaçtı. "Ey Musa! Korkma; Benim katımda peygamberler korkmaz; yalnız haksızlık eden bunun dışındadır. Kötü hali iyiliğe çeviren kimse bilsin ki Ben şüphesiz bağışlarım, merhamet ederim. Elini koynuna sok, Firavun ve milletine gönderilen dokuz mucizeden biri olarak kusursuz, bembeyaz çıksın. Gerçekten onlar yoldan çıkmış bir millettir."

“Değneğini at.” (Mûsâ değneğini attı.) Onu yılanmış gibi hareket eder görünce, dönüp ardına bakmadan kaçtı. (Allah, şöyle dedi): “Ey Mûsâ, korkma! Benim katımda peygamberler korkmazlar.”

Asânı yere at!” Mûsâ atıp da onu yılan gibi kımıldanır görünce arkasına bakmadan dönüp kaçtı. (Allah buyurdu ki:) “Ey Mûsâ! Korkma, benim huzurumda peygamberler korkmaz;

Asânı at! Musa (asâyı atıp) onu yılan gibi deprenir görünce dönüp arkasına bakmadan kaçtı. (Kendisine dedik ki): Ey Musa! Korkma; çünkü benim huzurumda peygamberler korkmaz.

"Asânı at!" (Asâyı atıp) onu yılan gibi deprenir görünce dönüp arkasına bakmadan kaçtı. (Dedik ki): "Ey Musa korkma! Çünkü benim huzurumda peygamberler korkmaz."

Ve bırak asanı, derken onu çevik bir yılan gibi ihtizaz ediyor görüverince dönüb geri kaçtı ve arkasından bakmadı, ya Musâ, korma, zira benim, korkmaz yanımda Resul olanlar

Asânı (yere) at!” (Mûsâ elindeki asayı yere atıp da) onun bir yılan gibi hızla hareket ettiğini görünce, korkuya kapıldı ve arkasını dönüp kaçmaya başladı. (Allah şöyle buyurdu:) “Ey Mûsâ! Korkma! Benim (manevi) huzurumda, peygamberler korkmazlar.

“Asânı bırak!” Mûsâ, asasını bırakmasıyla birlikte onun yılan gibi hareket ettiğini görünce, geri dönüp arkasına bakmadan kaçtı. “Ey Mûsâ! Korkma, gerçekten Benim. Benim huzurumda resûller korkmaz.”

«Asaanı bırak». (Muusâ asaasını bırakıb da) onu çevik bir yılan gibi hareket eder görünce arkasına dönüb kaçdı ve geri dönmedi. «Ey Muusâ, korkma. Çünkü ben (varım). Benim yanımda peygamber (hiçbir şeyden) korkmaz (lar)».

Asanı at!” (Atmasıyla) onun çevik bir yılan gibi hareket ettiğini görünce arkasına bakmadan dönüp kaçtı. “Ey Musa! Korkma, gönderilen elçiler benim huzurumda korkmaz.

“Asânı (yere) bırak!” (Mûsâ asâsını bıraktı da) birden onu yılan gibi hareket eder bir hâlde görünce, arkasını dönen bir kimse olarak kaçtı ve geri dönmedi. (Kendisine buyuruldu ki:) “Ey Mûsâ! Korkma; çünki ben (o kimseyim) ki, benim huzûrumda peygamberler korkmaz!”

Asanı (yere) bırak! (Musa asayı bırakınca) Onu sanki bir yılan gibi kıvrılırken gördüğü zaman, arkasına bakmadan dönüp kaçtı. (Allah,) “Ey Musa, korkma! Şüphesiz benim huzurumda elçiler korkmazlar (korkmaları için hiçbir sebep yoktur).*

Rabbi “Asanı yere at” diye seslendi. Musa asanın canlı bir yılan gibi hareket ettiğini gördüğün de, dönüp, arkasına bakmadan kaçtı. Allah “Kokma. Benim yanımda elçiler asla kokmazlar.”

Değneğini yere bırak." Musa değneğin yılan gibi oraya buraya seğirttiğini görünce arkasını dönüp kaçtı, bir daha da geri gelmedi. "Korkma ey Musa! Çünkü Ben varım. Elçiler benim yanımda iken hiçbir şeyden korkmamalıdırlar.

«— Asanı yere bırak». Musa asayı bıraktı, asayı ok yılanı gibi çırpınır görünce dönüp kaçtı. Arkasına bakmadı. Biz de dedik: Musa! Korkma, peygamberler benim huzurumda korkmazlar.

“Asânı at!” (Musa attığında) onun tıpkı bir yılan gibi hareketler yaptığını görünce, arkasına bakmadan dönüp kaçtı. (Allah) “Ey Musa! Korkma! Muhakkak ki Ben’im katımda elçiler korkmaz!”⁴

“Asanı bırak!” Derken onun çevik bir yılan gibi hareket etmekte olduğunu görünce, geriye doğru kaçtı ve arkasına bakmadı. (Allah, şöyle dedi:) “Ey Musa! Sakın korkma! Şüphesiz peygamberler benim yanımda asla korkmaz.”

“Ben seni Peygamber olarak seçtim ve sana mûcizeler verdim. Şimdi asânı yere at!”
Bunun üzerine, Mûsâ elindeki değneği yere attı; onun tıpkı küçükbir yılan gibi hızla hareket ettiğini görünce korkuya kapıldı vearkasına bile bakmadan dönüp kaçmaya başladı. Allah, “Korkma, ey Mûsâ!” dedi, “Çünkü sen artık bir Peygambersin ve Peygamberler, benim huzurumda asla korkuya kapılmazlar!”

Değneğini at!.
Onu, sanki bir yılan gibi kımıldıyor görünce arka dönmüş olarak yüz çevirdi; sonunu izleyemedi.
-"Ey Musa! Korkma!
Benim katımda Gönderilmiş (Rasûl)ler korkmaz".

değneğini bırak. " Musa değneğinin birden yılan gibi kıvrıldığını görünce, ardına bile bakmadan kaçtı. Ses: " Sevgili Musa! Korkma! Çünkü benim huzurumda elçilerime korku yakışmaz.

"Asanı at!" Musa elindeki asayı attı. Asanın küçük bir yılan gibi titreştiğini görünce korkarak geriye kaçtı. Gördüğü gerçek Rabbinin ona verdiği hayatı değersiz bir şekilde harcadığıydı. Yılanın simgesinde yaşadığı hayat peşinden koşuyordu. Sanki bütün hayatını sokarak zehirleyecekti. Musa yaşadığı hayattan iğrendi. Pişmanlık içindeydi. Geçmişine dönüp bakmak istemedi. Çünkü geçmişinde Musa’yı mutlu edecek fazla bir şey yoktu. Rabbi ona seslendi: "Ey Musa! Korkma! Çünkü benim huzurumda elçiler korkmaz!"

Asanı (yere) bırak!” [*] Onu yılan gibi depreşir görünce, arkasına bakmadan geri dönmüştü. (Ona şöyle söylenmişti): “Ey Musa! Korkma! Çünkü benim huzurumda elçiler korkmaz.

“Âsânı yere at!” (diye seslenildi.) Mûsa, (âsâyı atıp) onun yılan gibi hareket ettiğini görünce dönüp arkasına bakmadan kaçtı. (Allah da ona): “Ey Mûsa! Korkma; (onu o hale getiren) Benim. (Sonra, Benim) huzurumda Peygamberler asla (hiçbir şeyden) korkmaz.”¹ (dedi.)

“Şimdi asânı yere bırak!” ⁸ Fakat [Musa] asâsının yılan gibi hızla hareket ettiğini görünce [korkuyla] arkasına bakmadan dönüp kaçtı. ⁹ “Ey Musa, korkma!” [dedi, Allah,] “Çünkü, Benim Katımda mesaj taşıyıcılar için korku yok!

Şimdi asanı yere bırak! Musa asasının bir yılan gibi hareket ettiğini görünce, ardına bakmadan kaçmaya başladı. Allah: “Ey Musa, korkma! Çünkü benim huzurumda elçiler korkuya kapılmazlar.” 20/9...48, 28/29...36, 7/36

Şimdi âsânı yere bırak!”[³²⁸⁵] Fakat o âsâsının çevik ve kıvrak bir yılan gibi salındığını görünce, ardına bakmadan kaçmaya başladı.[³²⁸⁶] (Allah) “Ey Musa, korkma! Çünkü Benim huzurumda elçiler korkuya kapılmazlar![³²⁸⁷]

“Asanı yere at!.." diye nida buyuruldu. Musa; asasını yere attığında onun yılan gibi hareket ettiğini görünce korkarak kaçmaya başladı. Bunun üzerine Rabbi ona; "Ey Musa, korkma!.. Benim katımda peygamberler (hiçbir şeyden) korkmazlar. (Ben şimdi sana peygamberlik veriyorum, peygamberlere böyle vahyedildiği sırada korkmak yaraşmaz.)

Ve asanı bırak. Ne zaman ki onu sanki kıpraşan bir yılan gibi görünce geriye doğru döndü; arkasına bakmadı. "Ya Musa!.. Korkma, muhakkak ki resuller katımda korkmazlar."

«Ve asanı bırak.» Vaktâ ki onu sanki küçük bir yılanmış gibi çalkalanır gördü. Geriye dönerek kaçtı ve gerisine dönmedi. (Buyuruldu ki:) «Ey Mûsal Korkma. Şüphe yok ki Ben (Ma'bûd-ı Kerîm'im ki) Benim huzurumda peygamberler korkmaz.»

“Şimdi asânı yere bırak! ” Bırakıp da onun çevikçe hareket eden bir yılana dönüştüğünü görünce derhal kaçtı, bir kere olsun, dönüp arkasına bile bakmadı. “Korkma, Mûsâ! Çünkü Benim huzurumda resuller korkmazlar. ” buyurdu.

Asanı at! (Musa attığı) asasının küçük bir yılan gibi titreştiğini görünce (korkudan) arkaya dön(üp kaç)dı, geri dön(üp bak)madı (bile). "Ey Musa korkma, çünkü ben (evet), benim huzurumda elçiler korkmaz(lar)."

"Ve 'asânı yere bırak" diye nidâ olundı. Mûsâ yere bırakdığı 'asâyı canlı gibi hareket ider gördükde arkasına dönüb kaçdı ve 'asâyı ta'kîb itmedi. O zamân: "Yâ Mûsâ korkma. Rasûller benim nezdimde korkmazlar" buyuruldı.

Değneğini at. ” Musa değneğin hızla hareket eden küçük yılan gibi salındığını görünce ne olacağını beklemeden dönüp kaçtı. “Korkma Musa! Elçiler benim yanımda korkuya kapılmazlar.

Değneğini at! Sanki onun bir yılan gibi hareket ettiğini görünce, arkasına bakmadan dönüp kaçtı.-Ey Musa, korkma! Benim yanımda peygamberler korkmaz.

“Şimdi asânı at.” Onu çevik bir yılan gibi hareket eder görünce arkasına bakmadan dönüp kaçtı. “Ey Musa, korkma. Benim huzurumda peygamberler korkmazlar.

"Asanı bırak!" Bunun üzerine Mûsa, asayı çevik bir yılan gibi titreyip kıvrılır görünce gerisin geri kaçtı ve arkasına bakmadı. "Korkma ey Mûsa, benim. Benim huzurumda, elçi olarak gönderilenler korkmaz."

Ey Muso, asongni tashla. Bas, qachonki, Muso asosining xuddi u ilondek harakat qilayotganini ko‘‎rgach, ortiga qaramay qochdi. Shunda Biz unga: “Ey Muso, qo‘‎rqmagin! Zero, Mening huzurimda payg‘‎ambarlar qo‘‎rqmaydi”, – dedik.

“daħı bıraķ 'aśāñı.” pes ol vaķt kim gördi anı deprenür sanası kim ol aķ yılandur yüz döndürdi yüz döndürici-y-iken daħı girü dönmedi. “iy mūsā ķorķma! bayıķ ben ķorķmaz benüm ķatlımda yalavaçlar.”

Daḫı bıraḳ ‘aṣāñı, didi. Ol vaḳt ki gördi anı tizlig‐ile deprenür dīv gibi. Arḳa ḳaytarup Mūsā ḳaçdı ardına baḳmayup. Yā Mūsā ḳorḳma, didük. Taḥḳīḳbenüm ḥażretümde peyġamberler ḳorḳmaz, didük.

Əsanı (yerə) at! (Musa əsanı yerə atdı). O, (əsanın) ilan kimi qıvrıldığını gördükdə dönüb qaçdı, heç dala da baxmadı. (Biz ona belə buyurduq: ) “Ya Musa, qorxma! Peyğəmbərlər Mənim hüzurumda qorxmazlar.

And throw down thy staff! But when he saw it writhing as it were a demon, he turned to flee headlong; (but it was said unto him): O Moses! Fear not! Lo! the emissaries fear not in My presence,

"Now do thou throw thy rod!"(3246) But when he saw it moving (of its own accord)as if it had been a snake, he turned back in retreat, and retraced not his steps: "O Moses!" (it was said), "Fear not: truly, in My presence, those called as messengers have no fear,- (3247)